Kara.

Brak mi sentymentów , nie krwawię gdy mnie ranisz , 

to ja przychodzę do ciebie w nocy by zjeść twój język . 

Wysysam z twych ust , cala prawdę , z oczu spojrzenie radości na ten świat. 

zostawiam zakłamana ślepotę. 5 minut ze mną gorsze od śmierci.
Stanę nad twoim karkiem , zimny chłód oddechu , będę szeptał słowa twojej nienawiści.
będę pasożytem pochłonę twoje potrzeby razem z tobą , łańcuchem spętam ci nogi , 

powieszę na krzyżu do góry nogami , będziesz zbawieniem piekieł. 

7 krąg pieklą wznosi ku tobie modły.

Ona

Przykuty łańcuchem do ściany , korona cierniowa założona na głowę.

Strzał z bata , zostawia krwawy ślad. Co za wspaniale uczucie ,

więcej więcej ! Jednak i tego nie dostaje. Ona odchodzi.

Narzucona czarna powloką która wsiąka w serce , zmieniając je

w kamień , skałę która pęka pod naporem słów. Niszczona przez

człowieka , ludzka słabość. noc zapada  pod czarnymi chmurami

Upadasz pod ścianę , spływają łzy , łza po policzku , zamknięty

w niej krzyk który tłumie w sobie. Patrze , przymglone oczy ,

opadają powieki. Podnoszę się , ozywają wspomnienia.

Dobre chwile , naprawdę. Przegryzam wargi , pierwszy uśmiech.

Zrzucam maskę pokrywająca twarz. Kajdany ucisku już mnie nie 

uciskają. Ruszyłem , nie waham się. Spotykam ją , nagle , ona 

inna niż wcześniej , pusta. Śmieje się , zaciskam pieści , w gniewie

chwytam za gardło , klnę , Wypominam wszystko krwawiącym językiem

słowa goryczy. Gałka oczna zaczyna podchodzić do góry , serce przestaje bić.

padam na kolana , beton ścieka łzami , stoczony na dno , obłąkaniec.

Obudź się , impreza się skończyła.

Wolny wieczór

Kiedy próbuje złamać zasady , przekroczyć granice , tak naprawdę się cofam.

Odwracam wzrok z nadzieja ze za mną podążasz , jednak się mylę.

Jack Daniels na stoję , z nim spędzę wieczór , żałosne.

Sprzedam dusze diabłu , aniele skrzydła spłyną krwią.

Płomień.

Mroźny oddech , zapada noc , budzi się druga strona ,

cień tego kim byleś , miłosny skurwysyn głodny serc.

Nie powstrzymasz go , bo jak możesz powstrzymać siebie ?

Przepraszam to za mało , słowo to za mało , czynem pokaz

swa wartość. Wyjrzyj ponad przeciętność , gdzie wszystko

nic nie warte. Porzuć swoje problemy wraz z papierem na

którym tworzysz swoje życie , zgnieć , spal. Uwolnij swojego ducha.

Odstaw wszystko na bok , i tak wszystko kiedyś spłonie , zostaną zgliszcza.

Pustka w sercu.

Pusta , mrok , ciemność , agonia. Narastająca pętla kojącego bólu.

Bezkresna , otaczająca się wokół ciebie , zagłębiająca się w najskrytsze myśli.

Nóż wbity w serce , umierająca chwila , agonia. Bariera myślowa , panika

izolacja , ból. Zostaje cierpienie , ono cie rozumie , odrzucasz je

bronisz się , biegniesz , krzyczysz , wołasz , umierasz. Nagle zastajesz pustkę

ona czeka , wie jak cierpisz. W końcu sam ja stworzyłeś.

Pustka z krwawiącymi oczami , oczami duszy. Duszy niepewnej , oszukanej , zagubionej.

Jak wbite gwoździe , tortury w samotności , tocz sie krew , spada w dol , czarna otchłań.

Zostawiasz ślad , cząstkę siebie , wyrwana przez czarne kruki. Ból , nie ma już serca

sprzeciwu ratunku. Ostatni promyk nadziei ostatnie tchnienie krwi. Pozostała cisza

gaśniesz.

Death.

Przy świetle rozbitej żarówki zakreślam trzy szóstki czarnym atramentem.

Tańczę w pentagramie twojej rozpaczy. Zakrwawioną dłonią chwytam kawałek szkła,

imitacja lustra. Strach skrywam pod szklana powloką oczu , a glosy w mojej głowie

dalej krzyczą. Zrobię wszystko by znikły , wszystko. Ahhh myśli samobójcze

potrafią być takie urocze , to jedyne co mi pozostało.

Szczerość nocą.

Dzwonię do ciebie , odbierz chodź na moment , bylebym usłyszał twój głos.

Odkładasz słuchawkę , zostawiasz mnie samego nie widząc że ukrywa

łzy byś ty spała spokojnie. Zapalam papierosa , by poczuć dotyk na mych ustach.

Wstaje by pójść do ciebie ... mamo. Cmentarz jest taki spokojny nocą.

Czemu ja nie mogę spokojnie spać ? Przerasta mnie to wszystko.

Potrzebuję twych ciepłych słów na dobranoc. Potrzebuję byś mnie zabiła.

Uginam ręce na kolana , cisza. Serce mi krwawi , tylko ty możesz temu 

zapobiec , mamo. Przytul mnie. Pluję krwią , organizm nie wytrzymuje.

Przelewam resztki myśli na papier , czerwonym atramentem. Zasypiam

by się nie obudzić. Dążę do szczęścia ślepa uliczka widząc twój cień.

Uratuj mnie. Ukryte miedzy wierszami błaganie o pomoc.

Pozostawiona kartka na twym grobie zmieni się w rozsypane płatki róż.

One jak i moje serce wkrótce zgniją.